با سلام.
در مصراع اول این بیت ( مهر رخسار تو می تابد ز رخسار جهان) منظور این است:'هر چیزی در این جهان بیانگر وجد خالق و آیه ای از آیات الهی محسوب می شود( به همین سبب هر آیه ای که با و من ءآیاتهٔ آغاز شود بیانگر این موضوع هست) چون تمام موجودات وجود خود را از او می گیرند و به سبب او پیدا و آشکار می شوند و وجودشان به وجود او وابسته هست.
این آیه با دو سخن امام علی (ع) که فرمودند : الحمدالله المتجلی لخلقه بخلقه. و همینطور: ما رأیت شیئاً الاّ و رأیت اللّه قبله و بعده و معه.
همینطور شعر به هرجا بنگرم در یا تو بینم....
پس گزینه 1 صحیح هست نه 3.
اما در ارتباط مصراع دوم ( هر دو عالم پر ز نور و دیده نابینا چه سود) منظور تجلی خداوند در پدیده ها و آفریده هاست که شاعر اشاره اش به دیده نابینا منظور عدم تفکر در ارتباط آفرینش و تجلی خدا در پدید هاست.
پس گزینه 3 در ارتباط این مصراع صحیح هست.
سوال دو پهلو و مبهم است.
موفق باشید، در پناه خدا.