مصدر یعنی چه؟

مصدر در کنار ستاک و ریشه، کلمه‌ای است از خانواده فعل که زمان، شمار و شخص ندارد و تنها مفهوم اصلی آن را می‌رساند. شاخصه اصلی ما برای تشخیص مصدر یک فعل، آمدن حرف یا حروف ن یا تن ماقبل مفتوح در پایان کلمه مصدر است. تاااج پلیززز ❤️

مصدر در عربی اسمی است که وقوع یک کار در حالت کلی آن را نشان می‌دهد بدون آنکه به زمان خاصی اشاره داشته باشد. دوتا مصدر داریم:مصدر سماعی و مصدر قیاسی

مصدر در کنار ستاک و ریشه، کلمه‌ای است از خانواده فعل که زمان، شمار و شخص ندارد و تنها مفهوم اصلی آن را می‌رساند. شاخصه اصلی ما برای تشخیص مصدر یک فعل، آمدن حرف یا حروف ن یا تن ماقبل مفتوح در پایان کلمه مصدر است. برای نمونه، مصدر رفتن اطلاعی درباره زمان رفتن و شخص انجام‌دهنده‌ آن در اختیار ما نمی‌گذارد؛ اما از شکل فعل رفتم می‌توان دریافت که زمان فعل گذشته، وجه آن گزارشی،‌ نمود آن ساده و انجام‌دهنده آن اول شخص مفرد است. نمونه‌های دیگر مصدر: رفتن، خوردن، پوشیدن بعضی از فعل‌ها در زبان فارسی داری دو مصدر هستند. یکی ماضی و دیگری مضارع مثل: رستن / روییدن جستن / جهیدن مصدر را از اقسام اسم برشمرده‌اند، زیرا همچون اسم‌ها زمان، شخص و شمار ندارد. در این میان اسم‌هایی هستند که با وجود نداشتن نشانه مصدری ن و تن در پایانشان معنی مصدری دارند. به این کلمات اسم مصدر یا حاصل مصدر می‌گویند. این اسم‌ها در بیشتر مواقع نشانه‌های مصدری ندارند ولی حاصل معنی و مفهوم مصدر را می‌رسانند، مانند: خنده← خندیدن دانش ← دانستن ستایش ← ستودن دیدار ← دیدن شیوه ساخت مصدر روش ساخت مصدر در فارسی از آنچه در بخش قبل گفته شد، این نتیجه حاصل می‌شود که پسوند مصدر در زبان فارسی ن یا تن است. در گذر زمان ت در اثر همنشینی با برخی حروف تبدیل به د شده است، می‌بینیم در فارسی امروز، پسوند مصدر دن یا تن است. پس طریقه ساخت مصدر در زبان فارسی می‌شود: بن (ماده) فعل + (ن / تَن) کُش+ تن ← کشتن خور + دن (ت به د تبدیل شده) ← خوردن مصدرهای متعدی پسوندهای اندن و انیدن برای ساخت مصدرهای متعدی (مصادری که به مفعول یا متمم نیاز دارند) به کار می‌روند. غذا را به بچه خوراندم. (خوراندن) تاج☺️🌱

به فعل بدون زمان مصدر میگویند و اخرش ن دارد

مصدر کلمه ای است که بر انجام دادن کار یا روی دادن حالتی دلالت دارد. ○مصدرها همواره به حرف(َن)ختم میشوند. ○مصدرها بر خلاف فعل،شخص،شمار و زمان ندارند تاج بده