. لطفا درمورد علم(دانایی)ونقطه مقابلش جهل(نادانی)بااستفاده ازروش تضادمعنایی درجدول انشا بنویسید

علم چون چراغی است که مسیر زندگی را روشن می‌کند؛ نوری گرم و آرام که انسان را از تاریکی‌ها عبور می‌دهد. درست در نقطه‌ی مقابل آن، جهل همچون سایه‌ای سرد و سنگین بر ذهن و جان آدمی می‌افتد و او را از دیدن حقیقت بازمی‌دارد. دانایی به انسان قدرت انتخاب می‌دهد، اما نادانی او را اسیر حدس‌ها، توهم‌ها و تصمیم‌های کور می‌کند. وقتی انسانی دانا قدم برمی‌دارد، هر گامش بر پایه‌ی شناخت و فهم است؛ نگاهش عمیق‌تر می‌شود، گوشش شنواتر و دلش مهربان‌تر. اما انسانی که در جهل مانده، به جای پیشرفت، در جای خود می‌چرخد. دانا به دیگران سود می‌رساند، اما نادان گاه حتی به خودش نیز آسیب می‌زند، بی‌آنکه بداند. علم همچون پلی است که انسان را به آینده‌ای بهتر پیوند می‌زند، ولی نادانی دری است بسته که کسی جرئت عبور از آن را ندارد. دانایی جرأت پرسیدن به انسان می‌دهد، اما نادانی، ترس از دانستن می‌آفریند. دانش، روح آدمی را آرام می‌کند؛ چون آشنایی با حقیقت همیشه آرامش‌بخش است. در مقابل، نادانی اضطراب و بی‌اعتمادی می‌آورد؛ چون جهان برای ذهن ناآگاه، پر از مجهول و هراس است. کسی که می‌داند، جهان را فرصت می‌بیند؛ کسی که نمی‌داند، آن را تهدید. در نهایت، تفاوت علم و جهل، تفاوت روشنایی و تاریکی است. زندگی در روشنایی، گرچه گاهی مسئولیت‌برانگیز است، اما آینده‌ای مطمئن‌تر دارد. زندگی در تاریکی گرچه ساده به نظر می‌رسد، اما سرشار از خطر و گمراهی است. انسان با انتخاب بین دانایی و نادانی، مسیر سرنوشت خود را تعیین می‌کند. و بی‌تردید، آن‌کس که به سوی دانش قدم برمی‌دارد، هرچند آرام و آهسته، به قله‌ای می‌رسد که نادان حتی راهش را نمی‌بیند.