فضای حاکم نوشته بیشتر عینی هست،
زیرا توصیف‌ها از محیط و فعالیت‌های بچه‌ها به‌طور واضح و مشخص صورت گرفته و به جزئیات ملموس اشاره دارد. برای مثال، استفاده از واژه‌هایی مانند «کوله پشتی»، «پتو»، و «جلیقه‌های نجات» تصاویری واقعی و قابل مشاهده را در ذهن ایجاد می‌کند.
با این حال، بخشی از توصیف نیز بعد ذهنی دارد، به‌ویژه در عبارتی که به «گذشته خویش را با وسواس یک قاضی می‌کاوند» اشاره می‌کند. این جمله بیشتر به دنیای درونی شخصیت‌ها و احساسات آن‌ها می‌پردازد، که جنبه‌ای ذهنی به متن می‌بخشد.
به‌طور کلی، تعادل بین توصیف‌های عینی و تأملات ذهنی احساسات و افکار شخصیت‌ها، باعث می‌شود این نوشته هم عینی و هم از جنبه‌هایی ذهنی باشد، اما فضای غالب عینی است.
تاج یادت نره موفق باشی.
