آن میوهٔ بهشتی کآمد به دستت ای جان در دل چرا نکشتی از دست چون بهشتی . ز دو دیده خون فشانم، ز غمت شب جدایی چه کنم؟ که هست اینها گل خیر آشنایی . شمشاد خرامان کن و آهنگ گلستان کن تا سرو بیاموزد از قد تو دلجویی . تا دل هرزه گرد من رفت به چین زلف او زان سفر دراز خود عزم وطن نمی‌کند . چندان که گفتم غم با طبیبان درمان نکردند مسکین غریبان . دایم گل این بستان شاداب نمی‌ماند دریاب ضعیفان را در وقت توانایی . کی میتونه تقطیع هجایی کنه؟