مردم در روزهای نوروز، با دل‌هایی سرشار از امید، به دیدار یکدیگر می‌روند و گذشته‌های تلخ را فراموش می‌کنند. در این روزها، مهر و دوستی در میان خانواده‌ها و همسایگان بیشتر می‌شود و همه می‌کوشند تا آغاز سال را با مهربانی و پاکی دل جشن بگیرند.
یکی از زیباترین جلوه‌های نوروز، سفره‌ی هفت‌سین است. ایرانیان از دیرباز، سفره‌ای از هفت چیز که نامشان با حرف «سین» آغاز می‌شود، می‌چینند. هر یک از این سین‌ها نشانه‌ی یکی از خوبی‌ها و آرزوهای نیک انسان است؛ مانند سبزه برای سرسبزی و زندگی، سیب برای سلامتی، سکه برای برکت، و سنجد برای عشق و خرد.
نوروز تنها یک جشن نیست، بلکه یادآور این است که طبیعت دوباره زنده می‌شود و ما نیز باید دل‌هایمان را نو کنیم. همان‌گونه که زمین از خواب زمستانی بیدار می‌شود، انسان نیز باید از غفلت بیدار گردد و با اندیشه و نیت تازه، راهی نو را آغاز کند.
ایرانیان در هر گوشه از جهان که باشند، نوروز را با شکوه برگزار می‌کنند. این جشن کهن، نشانه‌ی هویت، فرهنگ و همبستگی مردم ایران است و از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود.
نوروز پیامی دارد؛ پیامی از صلح، دوستی و نیکی. اگر همه‌ی مردم جهان با چنین نگاهی به زندگی بنگرند، زمین جایی زیباتر و آرام‌تر برای زیستن خواهد بود.
