«أَنْفَذَ» (اجرا کردن):
مضارع: يُنْفِذُ
امر: أَنْفِذْ
نهی: لَا تُنْفِذْ
مصدر: إِنْفَاذ
۲. «أَبْعَدَ» (دور کردن):
مضارع: يُبْعِدُ
امر: أَبْعِدْ
نهی: لَا تُبْعِدْ
مصدر: إِبْعَاد
۳. «أَنْکَرَ» (انکار کردن):
مضارع: يُنْکِرُ
امر: أَنْکِرْ
نهی: لَا تُنْکِرْ
مصدر: إِنْکَار
۴. «تَبَادَلُوا» (تبادل کردند/داد و ستد کردند):
مضارع: يَتَبَادَلُونَ
امر: تَبَادَلُوا
نهی: لَا تَتَبَادَلُوا
مصدر: تَبَادُل
۵. «قَدْ عَلَّمَ» (آموزش داده است):
مضارع: يُعَلِّمُ
امر: عَلِّمْ
نهی: لَا تُعَلِّمْ
مصدر: تَعْلِيم
۶. «تَذَکَّرَ» (به یاد آورد):
مضارع: يَتَذَکَّرُ
امر: تَذَکَّرْ
نهی: لَا تَتَذَکَّرْ
مصدر: تَذَکُّر
۷. «حَرَّمَ» (حرام کرد):
مضارع: يُحَرِّمُ
امر: حَرِّمْ
نهی: لَا تُحَرِّمْ
مصدر: تَحْرِيم
۸. «أَقْنَعَ» (قانع کرد):
مضارع: يُقْنِعُ
امر: أَقْنِعْ
نهی: لَا تُقْنِعْ
مصدر: إِقْنَاع
۹. «أَخَّرَ» (به تأخیر انداخت):
مضارع: يُؤَخِّرُ
امر: أَخِّرْ
نهی: لَا تُؤَخِّرْ
مصدر: تَأْخِير
۱۰. «حَاوَلَ» (تلاش کرد):
مضارع: يُحَاوِلُ
امر: حَاوِلْ
نهی: لَا تُحَاوِلْ
مصدر: مُحَاوَلَة