این سه نقش دستوری در فارسی خیلی مهماند، بریم سراغشون:
---
1. مفعول
مفعول، عضوی از جمله است که عمل فعل به آن تعلق میگیرد، یعنی کسی یا چیزی است که فعل روی آن انجام میشود.
مفعول مستقیم: کسی یا چیزی که به طور مستقیم فعل روی آن انجام میشود.
مفعول غیرمستقیم: معمولا به وسیله حرف اضافه به فعل وصل میشود (مثل «به»، «از»).
مثال مفعول مستقیم:
علی کتاب را خواند.
(کتاب مفعول فعل خواندن است)
مثال مفعول غیرمستقیم:
او نامه را به دوستش داد.
(دوستش مفعول غیرمستقیم است)
---
2. مشبه
مشبه، اسمی است که در جمله نقش شبهفعل یا صفت دارد و معمولاً در جملههای اسمی برای بیان حال، ویژگی یا کیفیت به کار میرود.
مشبهات معمولا با اضافه شدن «مانند»، «چون»، «همچون» یا حالت تفضیل ساخته میشوند.
مثلاً در جملههای وصفی یا تشبیهی مشبه داریم.
---
3. مشبهبه
مشبهبه، واژهای است که مشبه را به آن تشبیه میکنند، یعنی در جملههای تشبیه و استعاره نقش «مثل» یا «مانند» را دارد.
---
مثال تشبیه:
او شیر مانند شجاع است.
(شیر = مشبهبه، شجاع = مشبه)
---
خلاصه:
مفعول: کسی یا چیزی که فعل روی آن انجام میشود.
مشبه: کلمهای که نقش وصفی یا حالتی شبیه به فعل را دارد.
مشبهبه: چیزی که مشبه به آن تشبیه شده است (مثل «شیر» در جمله بالا).