دوستان اگه جواب را می دانید میشه بهم بگید نمونه سواله زیاد مهم نیست ولی جواب را بگید معرکه میدنم🌱💫ممنون میشم🎀

سوال 1 بُن: به ریشۀ فعل «بُن» می‌گویند که فعل از آن گرفته و ساخته می‌شود. یعنی فعل هم ظاهر لفظ خود را از آن گرفته است و هم معنای خود را شِناسه: بخشی از فعل است که شخص (اول، دوم، سوم) و شمار (مفرد، جمع) فعل را نشان می‌دهد. سوال2 ما در زبان فارسی دو «بُن» داریم بن ماضی بن مضارع سوال3 صیغه یا ساخت: به هر یک از صورت های ششگانه ی مفرد و جمع فعل ، صیغه یا ساخت گفته می شود سوال4 مصدر کلمه ای است که بر انجام دادن کار یا روی دادن حالتی دلالت دارد. مصدرها همواره به حرف(ن)ختم میشوند. مصدرها بر خلاف فعل،شخص،شمار و زمان ندارند

بُن: به ریشۀ فعل «بُن» می‌گویند که فعل از آن گرفته و ساخته می‌شود. یعنی فعل هم ظاهر لفظ خود را از آن گرفته است و هم معنای خود را. بن در زبان فارسی بر دو نوع است : ماضی و مضارع که برای ساخت فعل در زمان گذشته یا حال استفاده می‌شوند برای به دست آوردن «بُن ماضی» یک فعل، ابتدا «مَصدَر» آن را می‌نویسیم سپس از پایان آن «ن» را بر می‌داریم: فعل : می خورید - مصدر : خوردن - بن ماضی : خورد برای به دست آوردن «بُن مضارع» یک فعل، ابتدا «فعل امر» آن را می‌نویسیم.سپس از ابتدای آن «ب» را بر می‌داریم: فعل: می‌خورید - امر: بخور - بن مضارع: خور شِناسه: بخشی از فعل است که شخص (اول، دوم، سوم) و شمار (مفرد، جمع) فعل را نشان می‌دهد و مانند بن بر دو حالت ماضی و مضارع است که باهم یکسانند بجز سوم شخص مفرد ساخت (صیغه): به هر یک از صورت های ششگانه ی مفرد و جمع فعل ، صیغه یا ساخت گفته می شود مصدر : مَصدَر یا بُنِ واژِه، واژه‌ای است که تنها مفهوم اصلی فعل را می‌رساند، در حالی که فعل علاوه بر مفهوم رسانی، بر زمان دستوری، شخص و شمار آن نیز دلالت می‌کند. در مصدر زمان و شخص و شمار، معلوم نیست و به همین دلیل مصدر یکی از اقسام اسم به‌شمار می‌آید. بسیاری از فعل‌ها در زبان فارسی دارای دو مصدر هستند. یکی گذشته و دیگری حال مثل: رُستن و روییدن، جستن و جهیدن و…. بعضی از فعل‌ها نیز سه یا بیشتر مصدر دارند {منبع : سایت گاما}