معرکه یادت نره🙃
مدرسهٔ مجازی برای من یک تجربهٔ جدید و متفاوت بود. وقتی کلاسها آنلاین شد، همهچیز تغییر کرد. دیگر صبحها با صدای زنگ مدرسه بیدار نمیشدم، بلکه باید خودم کامپیوتر یا گوشی را روشن میکردم و وارد کلاس میشدم. اولش کمی عجیب بود، اما کمکم به آن عادت کردم.
در مدرسهٔ مجازی معلّمها از پشت صفحهٔ مانیتور با ما حرف میزدند و درس میدادند. ما هم با میکروفن و دوربین از آنها سؤال میپرسیدیم. بعضی وقتها اینترنت قطع میشد و صدای معلّم خشخش میکرد و این موضوع خندهدار میشد. اما با این حال، همهٔ ما سعی میکردیم کلاس را خوب ادامه بدهیم.
یکی از خوبیهای مدرسهٔ مجازی این بود که من یاد گرفتم با برنامههای مختلف کار کنم و تکالیفم را درست و مرتب بفرستم. همچنین بیشتر مسئولیتپذیر شدم، چون باید خودم حواسم به زمان کلاسها و انجام دادن تکالیف میبود.
با اینکه مدرسهٔ مجازی چیزهای خوبی داشت، اما من دلم برای دوستانم، بازی در حیاط مدرسه و خندههای بین زنگها تنگ شده بود. فهمیدم که بودن در کنار دوستان و معلّمها چقدر لذتبخش است.
در پایان، مدرسهٔ مجازی به من یاد داد که یادگیری فقط در کلاس و روی نیمکت نیست؛ بلکه اگر بخواهیم، حتی از پشت یک صفحهٔ کوچک هم میتوانیم چیزهای زیادی یاد بگیریم
