لطفا اگه بلدین بگید تاج میدم

نفس لوامه:عاملی در وجود انسان هست ک در مقابل گناه وانکش نشان میدهد و اگر انسان به گناه الوده شود خود را سرزنش میکند تا در اندیشه جبران آن در اید دومی(ب)نفس اماره به بدی

دو مورد از تفاوت های انسان با سایر موجودات ک موجب تفاوت در هدف او با سایر موجودات می‌شود را توضیح دهید؟ پاسخ: ۱- انسان خودش باید هدفش خلقت خود را بشناسد، آن را انتخاب کند، و به سوی آن گام بردارد. در حالی که گیاهان به صورت طبیعی و حیوانات به صورت غریزی به سوی هدف خود حرکت می‌‌کنند. ۲- حیوانات و گیاهان استعدادهای محدودی دارند ولی انسان مجموعه ای فراوان از استعدادهای مادی و معنوی است. به همین دلیل گزینه های فراوانی از انتخاب، جلوی روی اوست که باید گزینه درست را از میان صدها گزینه دیگر بیابد و انتخاب نماید. ۳- انسان روحیه ای بی نهایت طلب دارد و عطش او در دستیابی به خواسته هایش نه تنها کم نمی شود، بلکه روز به روز افزون می‌‌گردد. او به دنبال چیزی است که هرگز پایان نپذیرد و تمام نشود. درحالی که حیوانات و گیاهان هدف های کوچک و کوتاهی دارند و هنگامی که به سر حدی از رشد و کمال می‌‌رسند متوقف می‌‌شوند؛ چنان که گویی راهشان پایان یافته است. . ادم های زیرک هدف های خود را چگونه انتخاب می‌کنند؟افراد زیرک با انتخاب خدا به عنوان مقصود اصلی زندگی خود، در عین حال که جان و دل به خدا سپرده‌اند و او را می‌‌طلبند، از نعمت های مادی خداوند و خوبی های دنیا، آن طور که خدا اجازه داده بهره می‌‌برند و دیگران را هم بهره مند می‌‌سازند. در نتیجه هم دنیای سرافراز و عزت‌مندی دارند و هم آخرت شادی بخشی در انتظار آنان است. . دو مورد ار آثار و نتایج درباریه آینده انسان((پایان پذیر زندگی انسان با مرگ ))را توضیح دهید؟: در برخی آیات قرآن، خداوند توجه منکران معاد را به پیدایش نخستین انسان جلب می‌‌کند و توانایی خود را در آفرینش وی تذکر می‌‌دهد. و می‌‌فرماید: همان گونه که خداوند قادر است انسان را در آغاز خلق کند، می‌‌تواند بار دیگر نیز او را زنده کند. . از دلایل امکان و معاد در آیات قران آفرینش نخستین انسان با جهان را توضیح دهید؟اینان زندگی پس از مرگ را انکار می‌‌کنند و معتقدند که با فرارسیدن مرگ انسان پرونده حیات انسانی به کلی بسته می‌‌شود. اجزای بدن انسان نیز به خاک بر می‌‌گردد و مسیر متلاشی شدن را می‌‌پیماید و چیزی از انسان باقی نمی ماند. از نظر اینان، انسان های ظالم و مظلوم، تنبل و تلاشگر، خودخواه و نوع دوست، مستبد و آزاده، استعمارگر و استعمار شده، همه در هنگام مرگ با یکدیگر مساوی اند و جملگی راه فنا می‌‌پیمایند و جز استخوان های پوسیده و اندامی به خاک تبدیل شده، چیزی از آنها باقی نمی ماند. فقط تا مدتی خاطره ای از آنها در اذهان خویشان یا همشهریان و برخی دیگر از انسان ها، به نیکی یا به بدی، وجود دارد که آن هم اندک اندک فراموش می‌‌شود و از خاطره ها محو می‌‌گردد.