فصل ششم. ریاضی تخته‌ی سیاه پر از عدد بود و چشم‌های من پر از گریه. معلم گفت: «حل کن.» و من میانِ فصل ششم ریاضی فهمیدم بعضی مسئله‌ها با دل حل می‌شوند، نه با عدد. در زنگِ غذا سیبی کم‌آب در دست‌هایم مثل ته‌کوکِ شعری لرزید. و من آرام گفتم: «نمی‌توانم…» اما زیرِ گریه‌هایم کلمه‌ای جوانه زد: می‌خواهم. ::: با کلماتی که گفتید یه شعر نوشتم خوبه بنظرتون 🥺🥹