مرفوع به ضمه (الرفع بالضمة)
این حالت، اصلیترین علامت رفع است. کلماتی که مرفوع به ضمه هستند، معمولاً اسامی مفرد، جمعهای مؤنث سالم یا جمعهای شکسی هستند
مثال: کلمه «مُحَمَّدٌ» یا «کِتابٌ» که در نقش فاعل یا مبتدا قرار میگیرند، با ضمه علامت رفع خود را نشان میدهند.
مرفوع به واو (الرفع بالواو)
این حالت، علامت فرعی برای رفع است و در گروههای خاصی از کلمات اتفاق میافتد:
جمع مذکر سالم: کلماتی که به «ون» ختم میشوند (مانند: مُسْلِمُونَ).
الأسماء الخمسة (اسماء خمسه): پنج اسمی که حالت خاصی دارند (مانند: أَبُوكَ، أَخُوكَ، حَمُوكَ، فُوكَ، ذُو). در این کلمات، به جای ضمه، از «واو» برای نشان دادن حالت رفع استفاده میشود.
تاج یادت نره🙃