کنایه سیاهی دیده ها می اندازد و شب چونان چراغی بر می گزیند چیست

انسان هایی که حقیقت را نمی بینند یا به عبارت دیگر توان دیدن حقیقت را ندارند و تمام عمر در تاریکی و نادانی به سر می برند . پس او در روز پلک‌ها را بر سیاهی دیده‌ها می‌اندازد و شب را چونان چراغی برمی‌گزیند تا در پرتو تاریکی آن، روزی خود را جست‌وجو کند.