در زیستشناسی، مجرای شنوایی یا گوش درونی و میانی از ساختارهای خاصی تشکیل شده است که برخی از آنها برای محافظت از ساختارهای حساس شنوایی عمل میکنند. استخوانهای موجود در ناحیه گوش، به خصوص استخوان گوش میانی (شامل سه استخوان کوچک به نامهای چکشی، سندانی و رکابی) برای انتقال صدا و محافظت از گوش داخلی نقش حیاتی دارند. همچنین، استخوانهای اطراف مجرای شنوایی، شامل استخوان زمان (Temporal bone) نیز وظیفه محافظت از این مسیر را بر عهده دارند.
به طور کلی، مقدار محافظت استخوانی از مجرای شنوایی به ساختار آناتومیکی گوش و نحوه قرارگیری استخوانها بستگی دارد. این میزان محافظت ممکن است بهطور دقیق عددی نباشد، ولی به طور کلی میتوان گفت که استخوانها بین 50 تا 100 درصد، بهطور کامل از مجرای شنوایی محافظت میکنند و اجازه نمیدهند که هرگونه آسیب خارجی به قسمتهای حساس گوش برسد.
در کل، مجرای شنوایی از نظر آناتومیکی به خوبی توسط استخوانها محافظت میشود تا از فعالیتهای شنوایی بهینهتری برخوردار باشیم.