سلام بچه ها یه شعر خوشگل می خوام برای قسمت شعر خوانی درس آزاد فارسی هرکس بگه بهش معرکه و امتیاز می دم مثلاً می تونه شعری از حافظ یا پروین اعتصامی یا شاعر های دیگه باشه

نردبان این جهان ما و منیست عاقبت این نردبان افتادنیست لاجرم هرکس بالاتر نشست دست و پایش سخت تر خواهد شکست

در این جهان که هرچه هست فانیست هر کس که باشد ،عاقل و انسانیت باید که در راه حق و عدل و وفا بکوشد و باشد ،دل آراونکو

دوش دیدم ماه را در کوچه‌ی رؤیای خویش می‌درخشید و خبر می‌داد از دنیای خویش گفتم ای دل، عاشقی دیگر چه دارد جز غمش؟ گفت: جانم، عشق می‌سازد جهان از آه خویش عقل می‌گفتا که از این راهِ پرآشوب برگرد عشق خندید و قدم بگذاشت در دریای خویش گرچه دنیا جامِ تلخی در کفِ تقدیر داشت من شرابِ عشق نوشیدم ز دستِ یار خویش هر کجا رفتم نشان از عطرِ او دیدم به راه گویی او پنهان شده در گوشه‌گوشه، جای خویش ای خدا، گر قسمت من نیست دیدارِ نگار پس چرا این دل نمی‌خواهد رها سازد تمنای خویش؟ من نه آنم کز غمِ هجران شکایت سر کنم عاشقم، با درد می‌سازم به رسم و رای خویش

سیاوش منم نه از پریزادگان از ایرانم از شهر آزادگان ندادنی که ایران نشست من است جهان سربه سر زیر دست من است هنر نزد ایرانیان است و بس ندادند شیر ژیان را به کس همه یک دلانند و یزدان شناس به نیکی ندارند از بد هراس دریغ است ایران ویران شود کنام پلنگان و شیران شود چو ایران نباشد تن من مباد بر این بوم و بر زنده یک تن مباد شاهنامه... از حفظیات خودم نوشتم محض اطلاعتون🌝