پاسخ تشریحی:
بیت اولیه: «کم گوی و بهجز مصلحت خویش مگوی / چیزی که نپرسند تو از پیش مگوی» به مفهوم احتیاط و کمگویی اشاره دارد و اینکه بهتر است فقط درباره چیزی که به نفع ماست یا از ما خواسته شده صحبت کنیم.
۱. «حذر کن ز نادان ده مرده گوی / چو دانا یکی گوی و پرورده گوی»: به احتیاط در گفتار و کمگویی اشاره دارد که با مفهوم بیت اصلی مرتبط است.
۲. «نباید سخن گفت ناساخته / نشاید بریدن نبریده»
۳. «صدفوار گوهرشناسان راز / دهان جز به لؤلؤ نکردند باز»: به این معنا که گوهرشناسان دهان خود را جز به بیان چیزهای ارزشمند باز نمیکنند و به کمگویی ارزشمند اشاره دارد. این هم با مفهوم بیت اصلی مشابهت دارد.
۴. «تا سخن آزاده دل درنُداد / جان تن آزاده به گل درنُداد»
گزینه ۲ با بیت اصلی مطابقت ندارد، زیرا مفهوم ناساخته گفتن و نبریدن، به معنای عدم آمادگی به گفتار است نه کمگویی اصولی.
