سلول در بدن ما است و جانوران است سلول وقتایی ما آسیب میبینیم سلول ها میمیرندو سلول های جدید جای انهارا میکیرد سلول ها در جاهای زیادی است مثل سلول روده سلول معده سلول دهان وقتی سلول ها میمیرند سلول هایزنده جای انهارا میگیرد اما سلول های معز و اعصاب وقتی اسیب ببنند فرد میمیرد چوسلول دیکری نمیتواند جای انها را بگیرد
🌹سلام عزیزان من معلم کلاس چهارم هستم🌹
🎀هر سوالی داشتید من کمکتون میکنم🎀
❤️من برای کمک به شما این برنامه را نصب کردم❤️
بفرمایید دانش آموز باهوشم موفق باشی💝
معرکه یادت نره نورا جون♥️
پاسخ سوال شما:
سِلّول یا یاخته[۱] (به انگلیسی: Cell)، (به فرانسوی: Cellule)، (در زبان لاتین به معنای اتاق کوچک) واحد اصلی ساختاری، عملکردی و زیستی همهٔ موجودات زنده شناخته شده است. یاختهها اغلب، کوچکترین واحدهای حیات و به عبارتی واحدهای ساختمانی حیات نامیده میشوند.
سلول واحد اساسی حیات در تمام موجودات زنده است. همه جانداران، از باکتریهای تکسلولی میکروسکوپی گرفته تا موجودات پیچیدهای مانند انسان، از یک یا تعداد بسیار زیادی سلول تشکیل شدهاند.
ساختار سلول از اجزای گوناگونی تشکیل میشود. غشای سلولی مهمترین بخش آن است که سلول را از محیط اطراف جدا میکند. این غشا که از پروتئین و لیپید ساخته شده، خاصیت نفوذپذیری انتخابی دارد؛ یعنی تنها به مولکولهای خاصی اجازه ورود و خروج میدهد و به این ترتیب ترکیب داخلی سلول را مستقل از محیط بیرون حفظ میکند. درون سلول نیز اجزای حیاتی دیگری مانند هسته، میتوکوندری و ریبوزوم وجود دارند که در تمام یاختهها مشترک هستند.
با وجود تنوع جانداران، ترکیب شیمیایی سلولها شباهت چشمگیری دارد. عناصر اصلی سازنده ماده زنده یا پروتوپلاسم شامل اکسیژن، کربن، هیدروژن و نیتروژن هستند که بیشترین سهم را در ساختار سلول دارند و از فراوانترین عناصر در جهان نیز بهشمار میروند. افزون بر این، ترکیبات آلی مهم موجود در سلول به سه گروه اصلی تقسیم میشوند: پروتئینها که از اسیدهای آمینه ساخته شدهاند و نقشی اساسی در ساختار و کارکرد سلول دارند؛ لیپیدها یا چربیها که در ساختار غشای سلولی دخالت میکنند؛ و هیدراتهای کربن که همراه با پروتئینها و چربیها منبع اصلی انرژی برای فعالیتهای سلول محسوب میشوند.[۲]
آب نیز فراوانترین ماده در بدن جانداران است و دستکم ۶۵ درصد از حجم یاخته را تشکیل میدهد. این ماده به عنوان حلال، مواد غذایی را به سلول میرساند و مواد زائد را دفع میکند، به گونهای که ادامه فعالیتهای زیستی بدون آن ممکن نیست.
در مجموع، با وجود تفاوتهای ظاهری میان موجودات زنده، همه آنها در سطح سلولی از ساختار و ترکیبات شیمیایی مشترک و بنیادینی برخوردارند که اساس پدیده حیات بر روی زمین را شکل میدهد.
به علم مطالعهٔ یاختهها، زیستشناسی یاختهای یا سیتولوژی گفته میشود. یاختهها از میانیاخته محصور در غشای یاختهای تشکیل شدهاند؛ که حاوی بسیاری از زیستمولکولها مانند پروتئینها و اسیدهای نوکلئیک است.[۳] بیشتر یاختههای گیاهی و جانوری فقط در زیر میکروسکوپ قابل مشاهده هستند و ابعادی بین ۱ تا ۱۰۰ میکرومتر دارند. موجودات زنده را میتوان به عنوان تکیاختهای (متشکل از یک یاخته منفرد مانند باکتریها) یا چندیاختهای (از جمله گیاهان و جانوران) طبقهبندی کرد. بیشتر موجودات زندهٔ تکیاختهای بهعنوان ریزاندامگان طبقهبندی میشوند.[۴]
یاختهها توسط رابرت هوک در سال ۱۶۶۵ میلادی کشف شدند. وی آنها را به دلیل شباهتشان با اتاقهای صومعهای که راهبهای مسیحی در آن، ساکن بودند، یاخته نام گذاری کرد. نظریه یاخته، نخستین بار در سال ۱۸۳۹ میلادی توسط ماتیاس یاکوب اشلایدن و تئودور شوان ارائه شد؛ این نظریه بیان میکند که تمام موجودات زنده از یک تا میلیونها یاخته تشکیل شدهاند و یاختهها واحدهای اصلی ساختار و عملکرد در تمام موجودات زنده هستند.[۵] یاختهها دست کم از ۳٫۵ میلیارد سال پیش، روی زمین پدیدار شدهاند.[۶]
