ارکان آرایه تشبیه چهار چیز است: مشبه، مشبهُ به، وجه شبه و ادات تشبیه.
مُشَبَه:
مشبه، چیزی یا کسی است که به چیزی یا کسی دیگر، مانند شود.
مُشَبَهٌ بِه:
آن چیز یا کسی که مشبه را به آن مانند کنند، «مشبهٌ بِه» نامند.
وَجه شَبه:
آن ویژگی یا صفتی است که بین «مشبه» و «مشبهُ به» مشترک است.
اَدات تشبیه:
ادات تشبیه در زبان فارسی، حروف و قیود و پسوندها و کلمات خاصی هستند که از آنها معنی مشابهت حاصل شود.
