این جمله به خاطر تقسیم‌بندی کتاب دینی ایراد دارد، نه اینکه از نظر کلی اشتباه باشد.
جملهٔ داده‌شده:
«انجام واجبات دین و ترک محرمات از مصادیق ایمان در عرصه عمل می‌باشد.»
اگر در کتاب درسی، ایمان را به سه عرصهٔ قلب، زبان و عمل تقسیم کرده باشند، این جمله درست است؛ چون انجام واجبات و ترک محرمات واقعاً در عرصهٔ عمل قرار می‌گیرد.
اما اگر سؤال مربوط به مبحثی باشد که ایمان را باور قلبی تعریف کرده است، آن‌وقت انجام واجبات و ترک محرمات را نتیجه و نشانهٔ ایمان می‌دانند، نه خودِ ایمان. در این صورت باید گفت:
«انجام واجبات دین و ترک محرمات از آثار و نشانه‌های ایمان است.»
