تشکیل منظومه شمسی
منظومه شمسی حدود ۴.۶ میلیارد سال پیش از یک ابر عظیم گاز و غبار بینستارهای به نام «سحابی خورشیدی» تشکیل شد.
بخشی از این ابر تحت تأثیر گرانش خودش شروع به چرخش کرد.
مواد در حال فروپاشی، به دلیل حفظ حرکت زاویهای، به شکل یک دیسک (صفحه )چرخان تخت درآمدند.
در مرکز این دیسک، تراکم و دمای مواد آنقدر زیاد شد که همجوشی هستهای آغاز شد و خورشید متولد شد.
در بقیه دیسک، ذرات غبار به هم چسبیدند و اجرام بزرگتری به نام سیاره ساختند. این اجرام با برخورد و ادغام، سیارات سنگی (داخلی) و غولهای گازی (خارجی) را تشکیل دادند.
بادهای خورشیدی مواد باقیمانده سبک را به بیرون راند و منظومهای نسبتاً پایدار شکل گرفت.
