کلمه "نسیم بهار" به صورت اضافی است. در اینجا "نسیم" اسم اصلی است و "بهار" به عنوان یک مشخصه برای چگونگی آن نسیم به کار رفته است. بنابراین، "بهار" توصیف کننده و مشخص کننده‌ی نسیم است و به همین دلیل، این ترکیب وصفی به حساب نمی‌آید.
در زبان فارسی، صفت (وصفی) به کلماتی اطلاق می‌شود که خصوصیات و ویژگی‌های اسم را توصیف می‌کنند، مانند "زیبا"، "بلند" و غیره. در حالی که در ترکیب‌های اضافی، یکی از اجزا وابسته به جزء دیگر است و رابطه‌ی توصیفی ندارد. برای مثال، در عبارت "کتاب معلم" ، "معلم" ویژگی خاصی به "کتاب" می‌دهد ولی در مدل اضافه گفته می‌شود که "کتاب متعلق به معلم" است. در مورد "نسیم بهار"، بهار به نسیم وابسته است و بیان کننده‌ی نوعی از نسیم است.
بنابراین، این ترکیب از نوع اضافی است.
