نواحی معتدل با باران کافی یا نواحی دارای آب و هوای موسمی جمعیت را جذب می کنند؛ دشت ها و جلگه های هموار جمعیت زیادی را به خود جذب می کنند، خاک های آبرفتی حاصل از رسوبات رودخانه ای و نواحی دارای منابع آب کافی، رود ها و چشمه ها موجب جذب جمعیت می شوند؛ نواحی دارای معادن و ذخایر زیرزمینی مانند زغال سنگ، نفت و گاز و آهن و مس به دلیل اینکه قابلیت گسترش صنایع وابسته به این معادن را دارند، جاذب جمعیت اند.