چنانچه یک سر ریسمان را به نقطه ای وصل نماییم و قرقره را از محل شیار، روی ریسمان قرار دهیم به گونه ای که با کشیدن سر دیگر ریسمان، محور قرقره آزادانه جابه جا شود و در نتیجه خود قرقره به حرکت درآید، یک قرقره متحرک ساخته ایم. قرقره متحرک مانند اهرم نوع دوم عمل می کند. تکیه گاه قرقره متحرک، شیار پهلویی قرقره است. نیروی مقاوم به قلاب قرقره آویزان شده و بین نقطه اثر نیروی محرک و تکیه گاه است. این قرقره بدون آن که موجب تغییر جهت نیرو شود، موجب افزایش نیرو می گردد، ولی سرعت جابه جایی نیروی مقاوم نصف سرعت جابه جایی نیروی محرک است. مزیت مکانیکی کامل قرقره متحرک، $2$ است. [شکل: قرقره متحرک با مقادیر $E=50N$ و $R=100N$ و برچسب های $L_E$ (قطر قرقره)، $L_R$ (شعاع قرقره) و تکیه گاه. رابطه محاسباتی: $A = \frac{L_E}{L_R} = 2 \Rightarrow R = 2E$]