﴿وَ مَنْ یَشْکُرْ فَإِنَّمَا یَشْکُرُ لِنَفْسِهِ﴾ لقمان 12
ترجمه: و هر که سپاسگزار باشد (شکر کند)، برای خودش شکر می کند.
فعل مضارع: یَشْکُرْ / یَشْکُرُ
2) أَ أَنتَ تَجْمَعُ الْأَخْشابَ أَمْ أُخْتُکَ تَجْمَعُ؟
ترجمه: آیا چوب ها را جمع می کنی یا خواهرت جمع می کند؟
فعل مضارع: تَجْمَعُ / تَجْمَعُ
) جَدّی ما طَلَبَ مِنّا مُساعَدَةً وَ جَدَّتی تَطلُبُ الْمُساعَدَةَ.
ترجمه: پدربزرگم از ما کمک نخواست و مادربزرگم کمک خواست.
فعل مضارع: تَطلُبُ
4) والِدُنا یَعْمَلُ فِی الْمَصْنَعِ وَ والِدَتُنا تَعْمَلُ فِی الْمَکْتَبَةِ.
ترجمه: پدر ما در کارگاه (کارخانه) و مادر ما در کتابخانه کار می کند.
فعل مضارع: یَعْمَلُ / تَعْمَلُ
