هورمون‌های لیپیدی، که شامل هورمون‌های استروئیدی مانند تستوسترون و استروژن می‌شوند، به دلیل داشتن ساختار چربی‌محور خود می‌توانند به راحتی از غشاء یا ممبران سلولی عبور کنند. غشاء سلول‌ها از دو لایه فسفولیپید تشکیل شده است که به خاطر خاصیت آب‌گریز (هیدروفوبیک) چین‌خوردگی خاصی دارند.
از آنجا که هورمون‌های لیپیدی نیز هیدروفوبیک هستند و از مولکول‌های بزرگ‌تر و قطبی مانند پروتئین‌ها و قندها کوچک‌ترند، می‌توانند به‌راحتی از این لایه فسفولیپید عبور کرده و به داخل سلول نفوذ کنند. پس از ورود به سلول، این هورمون‌ها معمولاً با رسپتورهای خاصی درون سلولی ترکیب می‌شوند و این ترکیب می‌تواند موجب ایجاد تغییرات در بیان ژن‌ها و فرایندهای متابولیکی شود.
به طور کلی، عبور آسان هورمون‌های لیپیدی از غشای سلولی به دلیل شباهت ساختاری و خواص فیزیکی آنها با محیط غشاء امکان‌پذیر است.
