1.کشمکش و خونریزی و جنگ بین حاکمان محلی از بین رفت . شهرها و روستا ها آباد شدند. صنعت پیشرفت کرد. اختلافات مذهبی از بین رفت و ایران دارای یک دین و مذهب واحد شد. بین مردم اتحاد و همدلی بوجود آمد و ایران دارای یک حکومت مرکزی قدرتمند شد و پایتخت آن ها تبریز بود.
2.کشور ما از نظر روابط سیاسی حکومت واحد و قدرتمندی نداشت و دچار تفرقه و تجزیه شده بود. حاکمان بخش های مختلف ایران با هم در جنگ بودند. به همین دلیل، امنیت و آرامش شهرها و روستاها از بین رفته و امور کشور مختل شده بود؛و از نظر روابط تجاری تولید و تجارت افزایش یافت و ایران با برخی کشور های اروپایی روابطی تجاری برقرار کرد.
3.ازبک ها در شرق و عثمانی ها در غرب
