درود بر هم میهنم که جان من است .
ایران کشوری با تاریخ چند هزار ساله است و باید از آن محافظت کنیم ،آن را پاس بداریم.
پارسی زبان نیست جلا دهنده روح است ، ایران کشور نیست عشق است.
اگر از کشور محافظت نکنیم مانند آن است که از مادر خود مراقبت نکردیم.
ایران تنها یک کشور نیست !
ایران ، جان است، عشق است .
اما ایران را نمی توان با یک جمله توصیف کرد ! ایران با عظمت را نمی توان تشبیه کرد.
از خدا میخواهم میهنم آزاد باشد آبار باشد و دور از مردمانی که به آن احترام نمیگذارند و آن را پاس نمیدارند.
شعری که یک ایران می خواند این است که:
چوایران نباشد تن من مباد
بدین بوم و بر زنده یک تن مباد
