میشه آرایه های درس ۷ فارسی رو بفرستید 🥲🚶🏻‍♀️✨

سجع: سجع میان نعمت، حکمت/تن ها، دل ها: رکن سجع/سجع: سجع میان ” فُرَقت و وُصلت”، “راحت و آفت”، “وفا و جفا”، “جاه و گاه”، “هلاک و ملک” و “طرب و عجب” جناس: میان “وفا و جفا” کنایه: بند مجاز یا کنایه از گرفتاری و اسارت مجاز یا کنایه:‌ تخت و گاه مجاز یا کنایه از فرمانروایی تضاد: تضاد میان “فُرَقت و وُصلت”، “محنت و شادی”، “راحت و آفت”، “وفا و جفا”، “بدایت و نهایت” و “اندوه و طرب” تضاد: تضاد میان گروه‌های “بند و چاه” و ” تخت و گاه” بوَد: می‌باشد (بن ماضی: بود، بن مضارع: بو)/همه عبارت مسجع است؛ سجع بین وفادار ، آموزگار، بی قرار، بسیار، جبّار و روزگار تضاد: تضاد میان اندوه و شادی/سجع: آرایه سجع میان “صورت و سیرت”، “زندان و فرمان” و “چاه و گاه” مجاز: هزاربار مجاز از بسیار جناس: جناس میان “رو و خو” و “چاه و گاه” کنایه:‌ امر و فرمان کنایه از اینکه به فرمانروایی رسید تضاد: تضاد میان صورت و سیرت/تضاد: تضاد میان “سیرت و صورت” و “لئیمی و کریمی” و “جَفا و وفا” جناس: جناس میان جفا، وفا/سجع: سجع میان “نعمت، عنایت و عداوت” و “هلاک و پاک” تلمیح: اشاره به آیه «وَمَكَرُوا وَمَكَرَ اللَّهُ ۖ وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ» (آل عمران، آیه ۵۴) معنی: یهود با خدا مکر کردند و خدا هم در مقابل با آنها مکر کرد، و خدا از همه بهتر تواند مکر کرد.