به نام خداوند جان آفرین حیکین سخن در زبان آفرین نقش های دستوری رو بگین معرکه میدم

سلام عکس خودتونو بفرستید

نقش‌های دستوریِش اینه «به» حرف اضافه‌ست، «نام» متمم می‌شه، «خداوند» مضاف‌الیه، «جان‌آفرین» صفت برایِ خداوند، «حکیم» هم صفت برای خداوند، «سخن» مفعول، «در» حرف اضافه، «زبان» متمم، و آخرش فعل جمله میاد که مفهوم آفریدنه. لطفا معرکه بده 📚😊

شعر «ستایش: به نام خدایی که جان آفرید» و معنی شعر: ستایش به نام خدایی که جان آفرین حکیم خطا بخش پوزش پذیر ای خدایی که نام خوبت سر آغاز هر گفته و نوشته ای است؛ و ای کسی که دیدار جمالت زینت بخش هر کتابی است. نکات: ای (حرف ندا)، منادای آن (خدا حذف شده) «وی» مخفّف وَ اِی(حرف ندا)، منادای آن (خدا حذف شده) واژه معنی واژه واژه معنی واژه طلعت رخسار و چهره زینت ده زیبا کننده دیوان کتاب شعر معنی شعر ستایش فارسی هشتم مَستورۀ کُردستانی (1220-1264 ق