من فهمیدم جز خودم وخانوادم کسی ارزشش رو نداره که بخوام براش تلاش کنم خوشحالی مامان بابا ارزشش رو داره که حداقل بخوام کم یا زیاد به سمت هدفم برم نه اینکه خودمو با آدمای الکی یا حرفای مردم مشغول کنم
همینطور ما بعد از یه سنی به بعد باید خودمون بتونیم مسئولیتامون رو به دوش بکشیم (اگه یه روز دنگ خرجیتو نداشتی بابات مسئول مسئولیتات نیست 🙃 )
