عامل خارجی کودتای ۱۲۹۹، که به کودتای رضاخان معروف است، به تأثیرات و مداخلات خارجی اشاره دارد. یکی از عوامل مهم خارجی این کودتا دخالت بریتانیا در امور ایران بود. در اوایل قرن بیستم، ایران به دلیل موقعیت جغرافیایی‌اش و منابع غنی نفتی، توجه کشورهای بزرگ، به ویژه بریتانیا و روسیه را به خود جلب کرده بود.
بریتانیا به دلیل نگرانی از نفوذ روسیه در ایران و هم‌چنین برای حفظ منافع اقتصادی خود، حمایت‌هایی از رضاخان و نظامیان وابسته به او داشت. این حمایت‌ها به‌ویژه در زمانی که شرایط سیاسی و اجتماعی در ایران ناامیدکننده و آشفته بود، به رضاخان این امکان را داد تا قدرت را به دست بگیرد و درنهایت تاج‌گذاری کند.
به‌طور خلاصه، یکی از عوامل خارجی مؤثر در کودتای ۱۲۹۹، دخالت و حمایت کشورهای بزرگ، به‌ویژه بریتانیا، بود که در سیاست‌های داخلی ایران تأثیرگذار بودند.
