در دورهٔ صفویه، نشان شیر و خورشید با تفسیر دینیِ شیعی به‌کار گرفته شد. شیر در این معنا، نماد امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام دانسته می‌شد که در روایات و متون شیعی با لقب «اَسَدُاللّهِ الغالِب» شناخته می‌شود و مظهر شجاعت، عدالت و ولایت است. شمشیر همراه شیر، اشاره‌ای روشن به ذوالفقار دارد؛ شمشیری که به عنوان نشانهٔ حق‌طلبی و دفاع از دین، به امام علی علیه‌السلام منسوب است و در احادیث و منابع شیعی بر جایگاه آن تأکید شده است.
خورشید در تفسیر صفوی، نماد نور ولایت علوی و نشانهٔ هدایت دینی حکومت شیعی تلقی
