در مصراع "هر گل و برگی که هست یاد خدا میکند"، مفعول عبارت "یاد خدا" است.
در اینجا میتوانیم به ساختار جمله توجه کنیم. فعل "میکند" معمولاً نیاز به مفعول دارد، و در این جمله مفعول مشخص است: "یاد خدا". یعنی گل و برگها به نوعی یاد خدا را در حالتی از عمل (کردن) نشان میدهند.
در نتیجه، مفعول جمله "یاد خدا" است.