انصاف نوعی منش اجتماعی است که از صفات برجسته اهل ایمان به شمار می آید. انصاف آن است که انسان حق دیگران را رعایت کند همان گونه که برای خود آن حق را لازم می داند
انصاف رفتار درست و مطابق با اصول عدالت است.[1] و برخی گفته اند انصاف از ماده نصف است به معنی تسویه و عدالت.[2] زیرا عدالت از عِدل به معنای برابر بودن و لنگه است و انصاف به معنای نصف قرار دادن و مساوی قرار دادن است. اعم از آنکه میدان عمل در کارهای تجاری باشد یا قضاوت بین مردم.
اهل لغت، انصاف را به معنای عدالت و قسط می دانند و می گویند انصاف آن است که انسان، حق دیگران را رعایت کند همان گونه که برای خود، آن حق را لازم می داند
