نماز هم تفکر است هم تشکر گاهی باید فکر کرد و دانست بعد شکر گزاری کرد بی شک نماز تفکرش از تشکرش بیشتر برتری دارد زیرا وقتی با انس گرفتن ذهن آدمی آزاد می شود پس می توان بهترین تفکرات را در وصف زندگی گرفت وقتی یادگرفت که نماز آرامش خاطر دارد رهایی مغز را تضمین میکند پس مسیری برای شکر کردن هم هست زیرا تا باران نباشد دریا نیست و تا تفکر نباشد تشکری وجود ندارد میان این دو رابطه متقابل است ذهن وابسته است و هر بند نماز در از تفکراتی است که مسیر شکر کردن ها را فراهم می سازد .