شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی ، شاعر قرن هفتم هجری از بزرگترین شاعران و نویسندگان ایران است. آموزش های مقدماتی را در زادگاه خود شیراز فرا گرفت. برای اتمام تحصیلات به بغداداز مراکز علمی عصر خود رفت و پس از ٣٥ سال به شیراز برگشت.از مهمترین آثار او می توان بوستان به نظم و گلستان به نثر آمیخته با نظم اشاره کرد.