سلام حکایت و شعر می خوام برای درس آزاد تاجم میدم

به هر جا که هستید خروش آورید جهنده جهان را به جوش آورید همه یک به یک مهربانی کنید به کل جهان پاسبانی کنید به صلح جهانی بکوشید سخت به فر جهان باور نیک بخت جهان را بسازید همچون بهشت مگوئید هرگز سخن های زشت بگوئید این جمله درگوش باد چو ایران نباشد تن من مباد فردوسی حکیم

حکایت (پند لقمان) لقمان حکیم پسر را گفت:امروز طعام مخور روزه دار،و هرچه بر زبان راندی بنویس شبانگاه همه آنچه را که نوشتی بر من بخوان ، آنگاه روزه‌ات را بگشا و طعام خور . شبانگاه،پسر هرچه نوشته بود،خواند. دیر وقت شد و نتوانست طعام خورد،روز دوم چنین شد و پسر هیچ طعام نخور‌..روز سوم باز هرچه گفته بود نوشت و تا نوشته را برخواند آفتاب روز چهارم طلوع کرد و او هیچ طعام نخورد روز چهارم،هیچ نگفت شب پدر از او خواست که کاغد ها را بیاورد و نوشته ها را بخواند،پسر گفت:امروز هیچ نگفته ام تا برخوانم لقمان گفت: پس بیا و از این نان که بر سفره است بخور و بدان که روز قیامت،آنان که کمتر سخن گفتند چنان حالی دارند. معرکه لطفا🥲😁

شعری برای شهدای کودک: مفتخران قد صلاح دفاع را واجب است، گر دشمن آید که باید پشت شب، سما روشن آید وطن دوستی را دارند در وجود همه همین است که طفلی، به کشتن آید وطن دوست را باید فهمیده دانست که باشد برای وطن، به مردن آید بدان که غیر وطن هیچ مگو و بگذر چون بهنام که تنها، فاش سر دشمن آید زخم خود را بده پوشش برای امید بدان که این جبهه را گلشن آید گر نبود غیرت آریایی های اصیل که برای مقابله با مالمان خوردن آید سی و شش هزار مفتخر، قد سلاح برای لباس گشاده به تن بردن آید همه بودند رحیمی که گول میزد دنیا همه بودند صادق که از اصل کهن آید چه می‌توان کرد برای جبران آرامش بنی آدم که نگرد‌، به عجب گفتن آید مادری را دارم که چشم انتظار دارد که چه وقت، شود به مزار شستن آید موتا (خودم) برنده‌ی جشنواره ادبیات دفاع مقدس