تبادل مواد بین خون و بافت‌ها در مویرگ‌ها انجام می‌شود. مولکول‌های مواد ممکن است از غشای یاخته‌های پوششی مویرگ و یا از فاصله‌های بین این یاخته‌ها عبور کنند. در بخش سرخرگی مویرگ، فشار خون نسبت به فشار اسمزی بیشتر است و این باعث خروج مواد از مویرگ می‌شود. در اینجا بخشی از خون که شامل مولکول‌های درشت است، خارج نمی‌شود. در نتیجه خروج خوناب، فشار خون کاهش می‌یابد؛ به طوری که در بخش سیاهرگی مویرگ، فشار اسمزی از فشار خون بیشتر است، در نتیجه آب همراه با مولکول‌های متفاوت از جمله مواد دفعی یاخته‌ها، وارد مویرگ می‌شوند (شکل ۱۳). کمبود پروتئین‌های خون و افزایش فشار خون در سیاهرگ‌ها می‌تواند سرعت بازگشت مایعات از بافت به سیاهرگ‌ها را کاهش دهد. در نتیجه، بخش‌هایی از بدن، متورم می‌شوند. مصرف زیاد نمک و مصرف کم مایعات نیز می‌تواند این حالت «خیز» یا «ادم» را ایجاد کند. [شکل: نمودار تغییرات فشار خون و فشار اسمزی در طول مویرگ از بخش سرخرگی به بخش سیاهرگی؛ پیکان‌های رو به بیرون برای خروج مواد در بخش سرخرگی و پیکان‌های رو به درون برای ورود مواد در بخش سیاهرگی؛ برچسب‌ها: خروج مواد، جهت جریان خون، مویرگ]