فعل "اویختن" به معنی "به حالت آویزان درآوردن یا آویزان شدن" است. برای صرف این فعل در زمان ماضی استمراری، ابتدا باید فعل "بودن" را در زمان ماضی ساده صرف کنیم و سپس شکل مضارع یا گذشته فعل "اویختن" را به آن اضافه کنیم.
ماضی استمراری به این صورت تشکیل میشود:
**ساختار:** "فعل بوده" + "فعل اصلی در حال استمراری"
حال برای صرف فعل "اویختن" در ماضی استمراری، یک مثال میزنیم:
- من داشتم اویختم
- تو داشتی اویختی
- او داشت اویخت
- ما داشتیم اویختیم
- شما داشتید اویختید
- آنها داشتند اویختند
به این ترتیب میتوانیم فعل "اویختن" را در زمان ماضی استمراری صرف کنیم.
