کلمه "خاشع" از ریشه "خشوع" است و در زبان عربی به معنای تواضع و فروتنی می‌باشد. در قرآن، این واژه به ویژه در متون دینی و عبادت به کار می‌رود و به حالت روحی افرادی اشاره دارد که در برابر خداوند و نشانه‌های او خاضع و متواضع هستند.
معنی دقیق "خاشع" معمولاً به حالاتی نسبت داده می‌شود که انسان در نماز یا عبادت درونش را آرام کرده و با دلی سرشار از خشوع و تواضع به درگاه خداوند نزدیک می‌شود. در این حالت، فرد احساس صفای باطن و نزدیکی به خدا را تجربه می‌کند و در عین حال از دنیا و مشغله‌های آن فاصله می‌گیرد.
این خصوصیت به ویژه در آیات قرآن مورد تأکید قرار گرفته است که مؤمنان در عبادت خود باید با خشوع و تواضع حاضر شوند و قلب و ذهن‌شان را معطوف به خداوند کنند. به همین ترتیب، خشوع نه تنها به حالت درونی انسان بستگی دارد، بلکه در رفتار و عمل او نیز تأثیرگذار است و می‌تواند به دیگران نشان دهد که فرد چقدر به ایمان و پروردگار خود وابسته است.
در نتیجه، "خاشع" به معنای کسی است که در ایمان و عبادت خود متواضع و فروتن است و به خداوند با دل و جان نزدیک می‌شود.
