اصطلاح 'تبر و تبار' در زبان فارسی به معنای دوست و دشمن، آشنا و ناشناخته، اقوام و گروه‌های مختلف جامعه و ... به کار می‌رود. به طور خاص، این عبارت برای برجستگی وجه تفاوت و اختلاف بین دو گروه یا رقیب استفاده می‌شود، که احتمالاً از ریشهٔ عربی 'تَبَرَّ' به معنی جدا شدن و تفکیک کردن گرفته شده است.
