در روزگار خلافت متوکل، خلیفه ستمگر عباسی که با وجود دشمنی پنهان با اهلبیت (ع) در ظاهر تظاهر به احترام میکرد، یکی از یاران وفادار امام هادی (ع) به نام ابوموسی دچار مشکل سختی شده بود. متوکل به جرم اینکه ابوموسی از دوستان امام بود، حقوق و سهم او را از بیتالمال قطع کرده بود تا او را تحت فشار بگذارد. ابوموسی که از این بیعدالتی و مشکلات مالی به ستوه آمده بود، نزد امام هادی (ع) رفت و از ایشان خواست تا با سفارشی نزد خلیفه، حقش را پس بگیرد. امام با آرامش به او فرمودند که انشاءالله به خواستهاش میرسد. روز بعد، در کمال تعجب، مأموران متوکل به دنبال ابوموسی آمدند، او را به قصر بردند و تمام حقوقش را مو به مو پرداخت کردند؛ ماجرایی که نشاندهنده جایگاه و عظمت امام هادی (ع) بود.