ترکیبات اضافی، ترکیباتی هستند که در یک جمله اطلاعات بیشتری دربارهی یک اسم یا فعل به ما میدهند و به نوعی میتوانند ویژگیها، حالتها یا صفات را معرفی کنند. در درس نهم کتاب فارسی ششم، متن "رنجهایی کشیدهام که مپرس" از شاعر بزرگ سعدی به ما یادآوری میکند که گاهی در زندگی تجربیات سختی را پشت سر میگذاریم که ممکن است مایل به گفتن آنها نباشیم.
برای شناسایی ترکیبات اضافی در این عبارت، میتوانیم به اجزای آن دقت کنیم:
1. "رنجها" – این کلمه بهعنوان اسم اصلی در جمله قرار دارد.
2. "کشیدهام" – این فعل به ما میگوید که شخص تجربهی رنجها را داشته است.
3. "که مپرس" – این ترکیب اضافی حسی از ناگفتنی بودن را منتقل میکند؛ به این معنا که این رنجها به قدری عمیق و دردناک هستند که نمیتوان دربارهشان صحبت کرد.
در مجموع، ترکیبات اضافی به ما کمک میکنند تا جملات را زیبا و غنیتر کنیم و احساسات و معانی عمیقتری را منتقل نماییم. این مهارت در نوشتن به ما کمک میکند تا از زبان خود بهخوبی بهرهبرداری کنیم و لحن خاصی به نوشتههای خود بدهیم.