بنظرم از دید اول شخص بنویس یعنی خودت رو مادر و یا خواهر یک شهید ببین و فکر کن بقیه چطور میتونن با تو همدردی کنن یا تورو خوشحال کنن که می‌تونه هر چی باشه از گفتن جملات تا پست همایتی یا حتی خرید هدیه و دادن کمک هزینه و خیلی چیزا که میتونی تصور کنی در ضمن لزومی نداره حتما واقعی باشه و این نکته هم در نظر بگیر که از تشبیه و کنایه و استعاره استفاده کنی تا فضا درام و ادبی بشه
موفق باشی
