میشه یه انشای خیلی زیبا جانشین سازی بفرستید

موضوع: دوستی دوستی یکی از زیباترین نعمت‌های زندگی است. این رابطه می‌تواند انسان را در سختی‌ها تنها نگذارد و در شادی‌ها شریک کند. وقتی چنین پیوندی بر پایه صداقت و احترام شکل بگیرد، ارزش آن چند برابر می‌شود. دوست واقعی کسی است که در روزهای سخت کنار ما می‌ماند. او به حرف‌هایمان گوش می‌دهد و این همراه سعی می‌کند ما را در مسیر درست راهنمایی کند. اگر اشتباهی از ما سر بزند، چنین انسانی به جای تمسخر، کمک می‌کند تا بهتر شویم. داشتن دوست خوب باعث می‌شود انسان احساس آرامش کند. این احساس اعتمادبه‌نفس را افزایش می‌دهد و آن زندگی را شیرین‌تر می‌کند. به همین دلیل باید در انتخاب دوست دقت کنیم و قدر این نعمت ارزشمند را بدانیم. در پایان می‌توان گفت دوستی واقعی گنجی است که اگر از آن مراقبت کنیم، تا آخر عمر همراه ما خواهد بود.

موضوع ..... جانشین سازی مقدمه از وقتی درس «جانشین‌سازی» وارد کتاب نگارش شده، زندگی من رسماً به دو بخش تقسیم شده: قبل از جانشین‌سازی و بعد از جانشین‌سازی. قبلاً فقط مادرم بود که برایم جانشین تعیین می‌کرد؛ مثلاً «اگر من نبودم، ظرف‌ها را تو می‌شوری!» اما حالا معلم هم وارد ماجرا شده و می‌گوید: «اگر کلمه نبود، جانشینش را پیدا کن!» خلاصه که ما مانده‌ایم و یک عالمه جانشین که از خودمان هم بیشتر شده‌اند. بدنه همه‌چیز از وقتی شروع شد که معلم گفت: «بچه‌ها، جانشین‌سازی یعنی به‌جای یک عبارت طولانی، یک کلمهٔ کوتاه‌تر و دقیق‌تر بگذاریم.» من هم که همیشه دنبال راه‌های کوتاه‌تر برای انجام تکالیف هستم، با خودم گفتم: «چه عالی! یعنی می‌شود به‌جای نوشتن یک صفحه، یک کلمه بنویسم؟» اما وقتی تمرین‌ها را دیدم، فهمیدم نه… این‌طورها هم نیست. مثلاً نوشته بود: «به‌جای دانش‌آموزی که همیشه تکالیفش را فراموش می‌کند یک جانشین بنویسید.» من هم با صداقت کامل نوشتم: «من». معلم اما زیرش نوشت: «این جانشین نیست، اعتراف است!» یا در تمرین بعدی نوشته بود: «به‌جای کسی که همیشه دیر به مدرسه می‌رسد یک کلمه بنویسید.» من نوشتم: «رانندهٔ سرویس». معلم این‌بار نوشت: «این طنز است یا شکایت؟» کم‌کم فهمیدم جانشین‌سازی فقط یک درس نیست؛ یک مهارت زندگی است. مثلاً وقتی مادرم می‌گوید: «چرا اتاقت را مرتب نکردی؟» من می‌توانم بگویم: «اتاقم در حال گذار به نظم جدید است.» یا وقتی پدرم می‌پرسد: «چرا نمره‌ات کم شده؟» می‌گویم: «این یک چالش آموزشی است.» به‌هرحال، جانشین‌سازی کمک می‌کند آدم محترمانه خرابکاری‌هایش را توضیح بدهد. نتیجه‌گیری در پایان به این نتیجه رسیدم که جانشین‌سازی فقط برای زیبانویسی نیست؛ برای زیبا زندگی کردن هم هست. چون وقتی بتوانی به‌جای «افتضاح»، «چالش» بگویی و به‌جای «بی‌نظمی»، «سبک آزاد» بنویسی، دنیا جای قشنگ‌تری می‌شود. البته امیدوارم معلم هم این را بفهمد و به‌جای «نمرهٔ کم»، یک «فرصت پیشرفت» برایم بنویسد.

موضوع: برگ من یک برگ جوانم، تازه از شاخه‌ای تنومند سر برآورده‌ام. در روزهای آفتابی بهاری، نور خورشید با نرمی بر من می‌تابد و باران‌های ملایم خاک را نوازش می‌کند. با شوق و نشاط در آغوش نسیم می‌رقصم و زندگی را جشن می‌گیرم.اما به تدریج، تابستان به پایان می‌رسد پاییز با رنگ‌های طلایی و قرمز خود فرا می‌رسد و دنیا رنگ و بوی جدیدی می‌گیرد، روزها کوتاه‌تر می‌شوند و شب‌ها سردتر. من هنوزهم در اوج زیبایی هستم،اما در دل احساس غم و دلتنگی می‌کنم،دلشوره ای عجیب به دلم افتاده است،آیا این زیبایی پایدار خواهد ماند؟ با وزش بادهای سرد، حس می‌کنم که دیگر نمی‌توانم به خوبی قبل کنار درخت مهربانم و برگ های کوچک و بزرگ اطرافم بمانم. شاخه‌ها مرا به آرامی رها می‌کنند و من به سمت زمین می‌روم. لحظه‌ای سخت است؛ لحظه ای که باید از درخت جدا شوم. به آرامی در هوا معلق می‌شوم و خاطرات روزهای آفتابی و زیبای تابستان را مرور می‌کنم. به زمین می‌افتم و در کنار برگ‌های خشک قرار می‌گیرم. حالا دیگر رنگم را از دست داده‌ام و احساس خشکی می‌کنم. اما در دلم امیدی نهفته است؛ امیدی برای دوباره زنده شدن. زمستانِ سرد و بی‌رحم فرامی‌رسد و برف را بر روی زمین می‌نشاند، و من زیر لایه‌ای از برف پنهان شده‌ام، اما می‌دانم که این سرما تنها یک فصل است و روزی خواهد آمد کخ دوباره شکوفا شوم. بهار دوباره خواهد آمد و زندگی از نو آغاز خواهد شد. هرچند که الان خشک و بی‌جان هستم، اما امید به بازگشت را در دل دارم. یاد گرفته‌ام که هر پایان، آغاز جدیدی است و این چرخه زندگی ادامه خواهد داشت. رقص من در باد، داستانی از شادی، تغییر، جدایی و امید به زندگی دوباره است.