فرشته را گفتم که ثنایت گوید
یک مرهم زخمان دستت جوید
بر بالینه ی تو بال زنان ز شکر آید
گلی متبرک ز تبریک روزت یابد
گفتا مرا چو بینی که من در آن نیم
کی من ثنای فرشته ی فرشته ها گویم؟
شکر رود خاک های نژند دلها
بر بالینه ی زخم،مرهم ها:)
در حد من نیست شکر او را گفتن
مرا دولت آن است که او را دارم
و مرا فرشته است و بس
و او فرشته است و بس
روز فرشته ی فرشتگان گرامی باد
میشه یذره راهنمایی کنید چیکار کنم بهتر شه؟اصلا خوب شده خوب نشده^_^؟خب خیلی سطحیه چون تو اولین بار نوشتم
