وطن یعنی همون جایی که بوی خاکش، صدای مردمش، و خاطراتش همیشه باهاته. وطن فقط یه کلمه نیست، یه دنیاست که تو قلب آدم جا میگیره. وطن یعنی امنیت، یعنی آرامش، یعنی جایی که میتونی خودت باشی و بدونی همیشه یه جایی هست که بهش تعلق داری.
وقتی از وطن حرف میزنیم، منظورمون فقط یه تکه زمین نیست. وطن یعنی تاریخ، فرهنگ، هنر، یعنی آداب و رسوم و سنتهایی که نسل به نسل منتقل شده. یعنی گذشتهای که بهش افتخار میکنیم و آیندهای که برای ساختنش تلاش میکنیم.
وطن یعنی همبستگی. یعنی همه با هم برای سربلندی و پیشرفتش تلاش کنیم. یعنی در شادیها کنار هم باشیم و در سختیها هم پشت همدیگه رو خالی نکنیم. یعنی هر کسی در هر جایگاهی که هست، مسئولیت خودش رو در قبال وطن بدونه.
وقتی از وطن دور میشیم، دلتنگیش بیشتر حس میشه. صدای پرندههاش، شلوغی بازارش، حتی غمهاش هم قشنگه چون مال خودمونه. وطن مثل مادریه که همیشه دلش برای بچههاش تنگ میشه و با آغوش باز منتظر بازگشت اونهاست.
وطن یعنی عشق، ایثار، و فداکاری. یعنی کسایی که جونشون رو برای حفظش دادن. یعنی کسایی که برای آبادانیش شبانهروز زحمت میکشن. وطن یعنی یه حس عمیق تعلق که هیچ جای دنیا نمیتونه جاش رو بگیره.
