هر فردی در هر مرحله از زندگی اهدافی دارد که ممکن است ثابت یا تغییر کنند. من در طول سال های مختلف زندگیم اهداف مختلفی داشته ام و می خواهم با شما صحبت کنم.
تنه انشا: وقتی چهار ساله بودم، هدفم این بود که تمام بستنی های دنیا را بخورم. فکر می کردم اگر تمام بستنی های دنیا را خورده بودم به جایگاه واقعی خود در زندگی می رسیدم. از یک بچه چهار ساله نمی توان انتظار بیشتری داشت.
وقتی پنج ساله شدم به مهدکودک رفتم و هدف من این بود که بتوانم مثل معلممان زنی مهربان باشم و اشعار زیبایی را که می داند بگویم. اما در آن زمان هنوز قادر به حفظ شعرهای او نبودم.
در تابستان همان سال، ما با هواپیما سفر کردیم و من به این نتیجه رسیدم که خلبانان قدرتمندترین مردان جهان هستند. بنابراین تصمیم گرفتم یک خلبان شوم و هر جا که دلم میخواهد بروم. خواهرم به هدف من از زندگی خندید و گفت خلبان هواپیمای خودش را ندارد.
یکی از اهداف دوران دبستانم این بود که مانند جابر بن حیان، حافظ یا سعدی، ابن سینا و همه دانشمندان و شاعران بزرگ شوم. اما در آن زمان فقط می خواستم یک فرد بزرگی باشم نه اینکه در یک رشته کار کنم. به خودم میگفتم: من همه زمینهها دانشمند خواهم شد و ادیب و فیلسوف و شاعر و نویسنده و…
اهداف دیگر من در زندگی برنده شدن جایزه نوبل، رئیس جمهور شدن، کشف عنصر دیگر، نقاشی کشیدن بهتر از پیکاسو و هزاران هدف دیگر بود که دوران کودکی ام را بر روی آنها گذراندم. اما هیچ کدام از آن هدف ها ماندگار نشدند و حالا فقط خاطره هستند.
من الان یک نوجوان هستم. من می توانم درست فکر کنم و بر اساس توانایی ها و استعدادهایم برای خودم هدف گذاری کنم. اینکه فردی مفید برای خودم، خانواده و جامعه باشم هدفی شایسته برای یک زندگی خوب است و تمام تلاشم را برای رسیدن به آن هدف خواهم کرد.
