فردا امتحان فارسی از درس ۱ و ۲ دارم و من خیلی قسمت آرایه ها، ضمیر ها ، مشبه و حالا... رو مشکل دارم ترو خدا بهم تمام آرایه ها رو توضیح بدید و اگه از این درس امتحان دادید برام بفرستید 😭

امم ببین ارایه تشبیه ۴ تا ارکان داره ←مشبه ، مشبه به ، ادات تشببه ، وجه شبه . و این ارایه برای بهتر توصیف کردن و اینا هست هر وقت دیدی تد جمله یا شعر از کلمهای چو ، مانند و مثل و .. استفاده کردن یعنی تشبیه هست ،، ارایه تلمیح هم یعنی یه نوشته یا یه بیت شعر هست که تو رو یاد یه قصه قرانی یا همچین چیزی میندازه ارایه تضاد هم ،، وقتی تو یه جمله دو تا کلمه ببینی که تظاد هم هستن ،،(مثال : شب و روز ) اونجا ارایه تظاد وجود داره معرکه یادت نره عزیزم♥

آرایه‌های ادبی ۱. تشبیه (مانند کردن چیزی به چیز دیگر) تشبیه یعنی اینکه پدیده‌ای (مانند) را به پدیده‌ی دیگری (به مانندِ) شبیه کنیم تا زیبایی کلام بیشتر شود و منظور را بهتر برسانیم. تشبیه چهار رکن اصلی دارد: • مشبه: چیزی که می‌خواهیم آن را تشبیه کنیم. • مشبه‌به: چیزی که به آن تشبیه می‌کنیم (پایه‌ی اصلی تشبیه). • وجه شبه: صفت یا ویژگی مشترک بین مشبه و مشبه‌به. • ادات تشبیه: کلماتی که تشبیه را برقرار می‌کنند (مثلِ، چون، مانندِ، مانسا، وار و...). • مثال: «دانا چون چراغ است.» ◦ مشبه: دانا (انسان دانشمند) ◦ مشبه‌به: چراغ ◦ ادات تشبیه: چون ◦ وجه شبه: روشنایی بخشیدن و هدایت کردن (در اینجا حذف شده یا به طور ضمنی در چراغ و دانا مشترک است). • مثال ساده‌تر: «دل همچو سنگِ او» دل به سنگ تشبیه شده است. ۲. کنایه کنایه یعنی پوشاندن معنی و آوردن جمله‌ای که دو معنا دارد: یکی معنای ظاهری (نزدیک) و دیگری معنای واقعی (دور و مقصود اصلی شاعر یا نویسنده). در کنایه، معمولاً معنای دوم یا همان معنای پنهان مورد نظر است. • مثال: «دست و پا کردن» ◦ معنای ظاهری: دست و پا ساختن! ◦ معنای واقعی (کنایی): فراهم کردن وسایل زندگی، کار یا امکانات. • مثال: «زبان به دهان گرفتن» کنایه از سکوت کردن و حرف نزدن. ۳. مراعات نظیر (تناسب) اگر در یک شعر یا نوشته، واژه‌هایی بیایند که از نظر معنایی، جنسی، زمانی یا مکانی با هم خویشاوند و مرتبط باشند، آرایه‌ی مراعات نظیر شکل گرفته است. این واژه‌ها خواننده را به یاد یکدیگر می‌اندازند. • مثال: «ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند» ◦ واژه‌های (ابر، باد، مه، خورشید، فلک) با هم تناسب دارند چون همگی از عناصر طبیعت هستند. • مثال: «گل، خار، برگ، ساقه» اعضای یک گیاه و با هم تناسب دارند. ضمیر چیست؟ ضمیر کلمه‌ای است که به‌جای اسم می‌نشیند تا از تکرار آن در جمله جلوگیری کند و کلام روان‌تر شود. به کلمه‌ای که اسم جایگزین آن شده، مرجع ضمیر می‌گویند. ضمایر در زبان فارسی به چند دسته تقسیم می‌شوند که مهم‌ترین آن‌ها در پایه‌ی هشتم ضمایر شخصی (منفصل و متصل) هستند: ۱. ضمایر شخصی منفصل (جدا) این ضمایر به‌صورت کلمه‌ای مستقل و جدا از اسم یا فعل می‌آیند و نقش‌های مختلفی در جمله دارند (مثل نهاد). شخص مفرد (یک نفر) جمع (چند نفر) اول شخص (گوینده) من ما دوم شخص (شنونده) تو شما سوم شخص (غایب) او (ایشان) ایشان (آن‌ها) • مثال: «من به کتابخانه رفتم. تو هم با من آمدی؟» (من و تو ضمیر منفصل هستند). ۲. ضمایر شخصی متصل (پیوسته) این ضمایر به‌صورت چسبیده به آخر اسم، صفت یا فعل می‌آیند و معمولاً نقش مضاف‌الیه (اگر به اسم بچسبند) یا مفعول/نهاد (اگر به فعل بچسبند) را دارند. این ضمایر عبارتند از: مـ ، تـ ، شـ ، مان ، تان ، شان • مثال چسبیده به اسم (مضاف‌الیه): ◦ کتابِ من کتابــم (مـ ضمیر متصل است) ◦ مدادِ تو مدادَت (ت ضمیر متصل است) ◦ کیفِ او کیفَش (ش ضمیر متصل است) • مثال چسبیده به فعل: ◦ دیدَمَش (او را دیدم ش ضمیر متصل است).